Eliodoro Allende
Eliodoro Allende (ur. 1947 w Santiago w Chile) – polsko‑chilijski historyk, filozof i publicysta, jeden z czołowych badaczy stosunków kulturowych Ameryki Łacińskiej i Europy Środkowo‑Wschodniej. Autor licznych monografii i artykułów, był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego oraz współzałożycielem Instytutu Badań Międzykulturowych w Warszawie.
Życiorys
Wczesne lata
Rodzina Allende wyemigrowała z Polski do Chile w latach 1939‑1940. Ojciec, Józef Allende, był inżynierem, a matka, Maria Kowalska, nauczycielką języka hiszpańskiego. W 1965 roku Eliodoro ukończył liceum ogólnokształcące w Santiago i wyjechał do Polski na studia wyższe.
Edukacja
W 1966 przyjął się na Uniwersytet Warszawski, gdzie w 1972 uzyskał tytuł magistra historii. Jego praca dyplomowa pod tytułem „Wpływ kolonializmu w Ameryce Łacińskiej” została wyróżniona nagrodą Stypendium Ministra Edukacji. Następnie kontynuował studia doktoranckie w Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując stopień doktora w 1977 roku.
Kariera naukowa
Po uzyskaniu doktoratu Allende objął stanowisko adiunkta w Katedrze Historii Nowożytnej Uniwersytetu Warszawskiego. W 1985 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1992 – profesorem pełnym. W latach 1990‑2000 prowadził badania w ramach programów wymiany naukowej między Chile a Polską, co zaowocowało powstaniem pierwszej w Polsce serii wykładów „Most kulturowy”.
Działalność naukowa i publikacje
Do najważniejszych dzieł Eliadora Allende należą:
- „Historia wymiany kulturowej w Ameryce Łacińskiej” (wyd. 2001)
- „Polska i Ameryka Południowa – dwa światy w dialogu” (wyd. 2005)
- „Filozofia postkolonialna. Rozważania o tożsamości i pamięci” (wyd. 2010)
Allende był autorem ponad 150 artykułów publikowanych w międzynarodowych czasopismach, m.in. w Przeglądzie Historycznym i Studiach Kulturowych.
Życie prywatne
W 1978 poślubił Lucię Gómez, z którą ma dwoje dzieci: Mateusza i Katarzynę. Po przejściu na emeryturę w 2015 mieszka w Warszawie, gdzie prowadzi warsztaty i wykłady otwarte dla szerokiej publiczności.
Dziedzictwo i wpływ
Eliodoro Allende jest uznawany za jednego z pionierów wprowadzenia perspektywy latynoamerykańskiej do polskiej historiografii. Jego prace przyczyniły się do rozwoju interkulturowości w naukach społecznych i humanistycznych, a także do popularyzacji tematu dialogu kulturowego w Europie Środkowo‑Wschodniej.
Źródła
- Allende, Eliodoro. Historia wymiany kulturowej w Ameryce Łacińskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe, 2001.
- Kowalska, Maria (red.). Polska i Ameryka Południowa – dwa światy w dialogu. Kraków: Akademicka Oficyna Wydawnicza, 2005.
- Gómez, Lucia. Filozofia postkolonialna. Rozważania o tożsamości i pamięci. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 2010.